Mijn reis op weg naar kennis en informatie

Zoals jullie in mijn eerste blog hebben kunnen lezen,
is het ontstaan van Lef coaching begonnen met het zoeken naar handvatten.
Handvatten om onze eigen zoons zoveel mogelijk te helpen.
Om ze de kracht en de kans te geven om zichzelf te mogen zijn.
Deze weg is niet altijd makkelijk geweest en dat terwijl wij echt geen probleem jongens of moeilijke kinderen hebben,
verre van dat zelfs.
Maar wel kinderen die het op hun eigen manier willen doen.
En omdat ze mischien op een andere manier denken wil dat niet zeggen dat er dan meteen een stempel nodig is.
In de loop van de jaren zijn wij er achter gekomen dat beide jongens dyslexie hebben maar is dit nu dan echt een probleem.
Nee, sommige dingen kosten alleen wat meer moeite dan bij kinderen die dit niet hebben.
En als ze een keer druk zijn of geen concentratie hebben, is dit dan meteen ADHD?
Volgens mij zijn het jongens met al hun energie en speelsheid.
Laat ze toch dingen op hun manier doen.
Zeg nou zelf, vind je het zelf fijn om de hele dag maar op een stoel te moeten zitten.
Aandacht er bij te houden en dingen te leren die jou mischien totaal niet interesseren.
Want als het mooi weer is, waar gaan je gedachten dan naar uit.
Naar die saaie en o zo moeilijke rekensommen ( duh, daar hebben de grote mensen een rekenmachine voor)
Of dat je naar buiten kijkt en denkt; oh, dat grasveld ziet er mooi uit daar kunnen we lekker een potje voetballen.
En taal leren, ik bedoel maar, de juf kan wel zeggen BOOM.
als ik daar aan denk dan zie ik toch echt en niet die letters die zij op het digibord schrijft .

Wie heeft het dan verkeerd we zeggen hetzelfde maar onze beleving is verschillend.
Heb je dan dyslexie of ben je misschien een beelddenker en sla je gegevens op een andere manier op.